نحوه جلوگیری از پیری
شکی نیست که مهمترین اجزای یک سبک زندگی سالم، رژیم غذایی متعادل و فعالیت بدنی منظم هستند. سازمان بهداشت جهانی هر دو را در کنار عادتهایی مانند عدم استعمال دخانیات و مصرف نکردن الکل به عنوان رفتارهای کلیدی برای حمایت از سلامت کلی برجسته میکند. این عادات در نحوه پیر شدن تاثیر دارند.
به گزارش جهان مانا، در دنیایی پر از مکملها، سرمها و وعدههای بلندپروازانه رسانههای اجتماعی، این عادتهای اساسی اغلب نادیده گرفته میشوند. سبک زندگی ممکن است نقش بزرگتری از آنچه فکر میکنید داشته باشند، نه فقط در نحوه احساس روزانه شما، بلکه در نحوه پیر شدن شما در طول زمان.
پیری چیست؟
در حالی که معمولا پیری را با تغییرات قابل مشاهده، مانند چین و چروک یا موهای خاکستری مرتبط میدانیم، اما پیری فراتر از آن چیزی است که در ظاهر میبینیم. فرآیند پیری بیولوژیکی به تغییراتی اشاره دارد که در سطح سلولی رخ میدهد و به آرامی بر عملکرد بدن ما در طول زمان تأثیر میگذارد. این تغییرات ناشی از ترکیبی از عوامل، از جمله ژنتیک، محیط و انتخابهای روزمره سبک زندگی است. و در حالی که برخی از این عوامل تا حد زیادی خارج از کنترل ما هستند، برخی دیگر مانند نحوه غذا خوردن و ورزش کردن کاملا در کنترل ما هستند.
نقش ورزش و رژیم غذایی
هم رژیم غذایی و هم فعالیت بدنی به دلیل پتانسیلشان در حمایت از پیری سالمتر مورد مطالعه قرار گرفتهاند. نشان داده شده که ورزش منظم به مقابله با چندین نشانه پیری، از جمله التهاب مزمن و زوال سلولی، کمک میکند، در حالی که الگوهای غذایی سرشار از مواد مغذی نیز با سلامت بلندمدت و پیامدهای پیری بهتر مرتبط بودهاند.
با این اوصاف، محققان همچنان در حال بررسی این موضوع هستند که چگونه این عادتها میتوانند در کنار هم برای بهبود روند پیری عمل کنند و مطالعهای که اخیرا در مجله تغذیه منتشر شده است، دقیقا همین موضوع را بررسی میکند. در این مطالعه محققان نگاه دقیقتری به چگونگی ارتباط کیفیت رژیم غذایی و فعالیت بدنی با پیری بیولوژیکی انداختند و بینش جدیدی در مورد چگونگی شکلگیری روند پیری توسط این انتخابهای روزمره ارائه دادند.
چگونگی تحقیق
برای تعیین اینکه آیا عادات غذایی و فعالیت بدنی با پیری سالمتر مرتبط هستند یا خیر، محققان از دادههای مطالعه فنلاندیهای جوان استفاده کردند، یک مطالعه بزرگ و مداوم که شرکتکنندگان را از کودکی تا بزرگسالی دنبال کرده و خطر بیماریهای قلبی عروقی را در آنان ارزیابی کرد. از بیش از ۴.۰۰۰ نفری که در ابتدا در این مطالعه ثبتنام کرده بودند، ۱.۰۳۹ نفر در این تجزیه و تحلیل گنجانده شدند و شرکتکنندگان طی یک دوره پیگیری هفت ساله ارزیابی شدند.
ابتدا، محققان سن بیولوژیکی هر یک از شرکتکنندگان را با استفاده از ساعتهای اپیژنتیک - یک نشانگر زیستی نوظهور پیری بر اساس الگوهای متیلاسیون DNA که از نمونههای خون محاسبه شده بود - ارزیابی کردند. این اندازهگیریها ابتدا در سال ۲۰۱۱ و دوباره در سال ۲۰۱۸ انجام شد.
در مرحله بعد، کیفیت رژیم غذایی با استفاده از پنج شاخص غذایی تعیینشده ارزیابی شد که اساسا سیستمهای امتیازدهی برای اندازهگیری کیفیت کلی رژیم غذایی یا پایبندی به دستورالعملهای غذایی خاص هستند. محققان از دادههای پرسشنامههای بسامد خوراک که در سالهای ۲۰۰۱، ۲۰۰۷، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۸ تکمیل شده بودند، استفاده کردند.
تاثیر رژیم غذایی و فعالیت بدنی
شاید شنیدن اینکه رژیمهای غذایی با کیفیت بالاتر با پیری سالمتر مرتبط هستند، تعجبآور نباشد. وقتی محققان میانگین نمرات شاخص رژیم غذایی شرکتکنندگان را محاسبه کردند، دریافتند که کیفیت کلی بهتر رژیم غذایی با سرعت کندتر پیری اپیژنتیکی مرتبط است .به این معنی که شرکتکنندگان از نظر بیولوژیکی جوانتر از سن واقعی خود به نظر میرسیدند.
یکی از جالبترین یافتهها زمانی پدیدار شد که محققان رژیم غذایی و فعالیت بدنی را با هم بررسی کردند. در میان شرکتکنندگانی که سطح فعالیت بدنی پایینتری داشتند، کیفیت بالاتر رژیم غذایی به وضوح با سرعت کمتر پیری اپیژنتیکی مرتبط بود. با این حال، به نظر میرسید شرکتکنندگانی که سطح فعالیت بدنی بالاتری داشتند، صرف نظر از کیفیت رژیم غذایی، پیری بیولوژیکی کندتری را نشان دادند.
این موضوع قابل توجه است زیرا نشان میدهد که اگرچه هم رژیم غذایی و هم ورزش مهم هستند، اما یک رژیم غذایی با کیفیت بهتر میتواند به جبران برخی از اثرات سبک زندگی کمتحرک کمک کند، در حالی که سطوح بالاتر فعالیت بدنی میتواند به جبران برخی از اثرات رژیم غذایی نه چندان ایدهآل در پیری بیولوژیکی کمک کند.
